Μία βόλτα με ελάχιστο αίμα στη Πλατεία της Επανάστασης

*
Μονάχα να παραμένεις στο καθαρό πρόσωπο του συμπαθητικού ξενοδόχου προτού ο μαραμένος ανθός της αγοραίας νιότης γεμίσει θλίψη το βράδυ σου. Κάθε πρωινό, λουόμενος παρατηρώντας τα επίχρυσα κύματα να φλερτάρουν με τα πέλματά σου κι αργότερα αφήνοντας τα αλμυρά χείλη σου να εξαγνίσει σαν αγίασμα το λευκό ρούμι, κάθε απόγευμα έως τη νύχτα, την επίμονη ακούγοντας σονάτα της βροχής να γλυκαίνει τη πικρή ώχρα των οικισμών καθώς στάχτη, σκόνη, άμμος και χρόνος θολώνουν μέσα σ' ένα ξηρό πρωινό: έτσι περνά ο καιρός στην Αβάνα. Έπειτα έρχεται η απαγόρευση της κυκλοφορίας κι ο τρόμος απλώνεται πάνω από τ' ανέκφραστα πρόσωπα με τα βουβά χείλη, όμως όταν ο ήλιος υψωθεί και πάλι πάνω από τους καυτούς δρόμους της φτώχειας, πίσω από τον χυδαίο τουρισμό και τη πολυτέλεια, όλοι θα γεύονται το μέλι των νοσηρών εποχών στο όνομα του Ηγέτη. Έτσι περνά ο καιρός στην Αβάνα. Ευτυχώς που εκεί ακόμη ακμάζουν οι ωραιότερες μέθες.
*
*
*
*
*
© Αγγελική Κορρέ
*
*
*
*
Havana 23/12/08